Paradigma Yayınevi

Nilay Örnek

Kitaptan Alıntılar :

İlk sevgili ile evlenmek gerektiğini sandığım zamanlardı… Babam, benimle evlenmek istediğini söyleyen erkek arkadaşımın kararlılığından etkilenmiş olmalı ki itiraz etmedi, bana baktı ve her zamanki liberalliği ile “Tabii Nilay karar verecek” dedi… Ama istemediği belliydi… Ne de olsa daha çok erkendi… Pek çok söz sarf edebilirdi, kızabilir, çok sevinebilir ya da bu gibi başka uç tavırlar alabilirdi ama yapmadı… Sadece beni çok şaşırttı, bir minik cümlesiyle… “Daha ben Nilay’la şöyle Kanlıca’da oturup bir yoğurt bile yiyemedim” dedi! Aradan nerdeyse 10 yıl geçti… Hala evlenmedim ve maalesef hala babamla Kanlıca’da yoğurt yiyemedim… Hem mecazen, hem de gerçekten!!! Ve geçen Salı günü, 3 gün öncesinde geçirdiği bir kanama sonrasında babama “kan kanseri” teşhisi konulduğunda da aklıma ilk bu geldi… “Daha ben babamla Kanlıca’da oturup keyifle bir yoğurt yiyemedim.” Çok önemli (!) işlerim vardı çünkü; işim, arkadaşlarımla buluşmalarım, konserler, filmler, gezinip tozunmalar, günlük dertler…

……..

İki yıl oldu çok özlüyorum babamı. Bazen bir eketin cebinden, o olmadı bir kitabın arasından, eski bir çantadan mektup çıkıyor. Babamdan… Maşallah, her fırsatta mektup yazmış babam; bana, kardeşime, anneme… Ve bunlar evin her yerinde. Sevdiğini de mini mini mektuplarla söylemiş, endişelendiğini de, Cahit amcayla tavla oynamaya gittiğini de! Şu yaşıma geldim yükselen burcumu bilmezdim, ona bile babam yetişti. Doğduğum gün bana yazdığı bir mektubu geçenlerde bulduk. Tüm ayrıntılar, hisler, adımın nasıl niye konulduğu; hepsi o mektupta! İşte o mektuplardan da mı ne; hala o ölmüş gibi gelmiyor; ben bir yerdeyim sanki o başka yerde, buluşacağız bir yerde…

………

Oysa şimdi biraz da hırçınım belki; elinde bir oyuncak, ayaklarını yere vurarak “Babamı istiyorum” diye hüngür hüngür ağlamaya hazır 4 yaşında bir kız çocuğuna daha yakınım sanki… Geçen hafta boyunca, “Babaları Günü’nde şu hediyeyi alın, babanızla burada brunch yapın” e-mail’lerini nasıl bir hışımla sildiğimi görmeliydin… Ya da yeni baba olup da babalık güzellemeleri yapan dostlarım karşısında, içim dışa vurmamak için geçirdiğim evrimleri… Paradigma Yayınları “Oğullar ve Babaları” adlı bir kitap çıkarmış, onun editörlerine bile şarlayasım geldi: “Ya babalar ve kızları”! “Ya babalarının kızları olan hatunlar ve onların yaşadığı çalkantılar”! Kitabın kapağında “Ölümlerine yakın sevilir babalar” diyor, ah, ne bilirler; ben seni hep sevdim, belki sadece ben de ölümüne yakın daha çok gösterdim.

…………

Babasını yeni kaybetmiş bir arkadaşım, “Babam da çok sever o restoranı” diyordu; babası hala buradaymış gibi. Ben de yakın zamana kadar böyleydim, peki ‘dili geçmiş zaman ne zaman geçtim? Şimdiki zamanla söylemek isterim: Seni deli gibi özledim.

Nilay Örnek

Nilay Örnek

1978 İstanbul doğumlu. 1995-2000 yılları arasında, üniversite eğitimi sırasında çalışmaya başladığı Sabah Gazetesi yazıişlerinde editörlük yaptı. 2000-2008 yılları arasında Milliyet Gazetesi’nde çalıştı; yazıişleri editörü ve yazar olarak görev yaptı. Aynı zamanda da bir sene boyunca, radyocularla röportajlar yaptığı Radyo Dünyası adlı bir sayfa hazırladı, yabancı dizi ve müzik yazıları da yazdı. 2004-2005 yılları arasında, Milliyet’te çalıştığı dönemde ABD’de Rutgers Üniversitesi’nde ve New York Film Academy’de eğitim gördü. 2007 yılında, bir gazetecilik bursu aldı, 4 ay boyunca Knight Wallace Fellows adlı organizasyon bünyesinde ABD’nin Michigan eyaletinde kaldı. 2008 Aralık ayında Habertürk Gazetesi’nde yazar ve yazıişleri müdür yardımcısı olarak göreve başladı; 2010 – 2011 yılları arasında Habertürk Gazetesi Hafta Sonu Ekleri’nin Genel Yayın Yönetmeni ve yazar olarak görev yaptı.Halen aynı görevi Akşam gazetesinde sürdürmektedir.

Henüz Yorum Yapılmamış!

Tartışmaya katıl ve görüşünü belirt!

İz Bırakanlar-Geri Besleme Verenler!

  1. Kızlar Ve babaları Kitabı Yazarları - [...] NİLAY ÖRNEK [...]